ความรู้ | ทำความเข้าใจภาวะมีบุตรยากในผู้หญิง: การตรวจและการรักษา
หากคุณตั้งครรภ์ได้ยาก แพทย์สามารถช่วยหาสาเหตุและวางแผนการรักษาที่เหมาะสมได้
1. สาเหตุของภาวะมีบุตรยากในผู้หญิง
ภาวะมีบุตรยากในผู้หญิงเกิดได้จากหลายสาเหตุ โดยสาเหตุที่พบบ่อย ได้แก่:
ท่อนำไข่เสียหาย: ท่อนำไข่ทำหน้าที่ลำเลียงไข่ที่ปฏิสนธิแล้วจากรังไข่ไปยังมดลูก การติดเชื้อในอุ้งเชิงกราน เยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ และพังผืดหลังผ่าตัดอุ้งเชิงกรานอาจทำลายท่อนำไข่และขัดขวางไม่ให้อสุจิพบกับไข่
ปัญหาฮอร์โมน: ภาวะมีบุตรยากอาจเกิดขึ้นเมื่อร่างกายไม่มีการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนที่จำเป็นต่อการตกไข่ตามปกติ
ปัญหาปากมดลูก: ความผิดปกติบางอย่างของปากมดลูกอาจขัดขวางไม่ให้อสุจิผ่านคลองปากมดลูก
ปัญหามดลูก: ติ่งเนื้อและเนื้องอกกล้ามเนื้อมดลูกอาจรบกวนการตั้งครรภ์ ความผิดปกติของโครงสร้างมดลูกก็อาจส่งผลต่อการตั้งครรภ์เช่นกัน
ภาวะมีบุตรยากโดยไม่ทราบสาเหตุ: คู่สมรสที่มีภาวะมีบุตรยากประมาณ 20% ไม่พบสาเหตุที่ชัดเจน เรียกว่าภาวะมีบุตรยากโดยไม่ทราบสาเหตุ
2. การตรวจภาวะมีบุตรยาก
แพทย์อาจแนะนำการตรวจหลายอย่างเพื่อหาสาเหตุ ได้แก่:
การตรวจเลือด: ใช้ตรวจระดับฮอร์โมน
การตัดชิ้นเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูก: ประเมินสุขภาพของเยื่อบุโพรงมดลูก
การฉีดสีตรวจมดลูกและท่อนำไข่ (HSG): ตรวจอวัยวะสืบพันธุ์ด้วยอัลตราซาวนด์หรือเอกซเรย์ โดยใช้สารทึบรังสีหรือน้ำเกลือเพื่อตรวจว่าท่อนำไข่อุดตันหรือไม่
การส่องกล้องช่องท้อง: ใช้กล้องส่องช่องท้องดูภายนอกของมดลูก รังไข่ และท่อนำไข่เพื่อตรวจหาความผิดปกติ
3. การรักษาภาวะมีบุตรยากในผู้หญิง
การผ่าตัดผ่านกล้องช่องท้อง: ใช้รักษาโรคของท่อนำไข่หรืออุ้งเชิงกราน สามารถเลาะพังผืด รักษาเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ เปิดท่อนำไข่ที่อุดตัน หรือนำถุงน้ำรังไข่ออก
การผ่าตัดผ่านกล้องโพรงมดลูก: ใช้นำติ่งเนื้อและเนื้องอกกล้ามเนื้อมดลูกออก แยกพังผืด หรือเปิดท่อนำไข่ที่อุดตัน
ยา: สำหรับปัญหาการตกไข่ แพทย์อาจสั่งโคลมิฟีน โกนาโดโทรปิน เลโทรโซล หรือยาอื่นเพื่อกระตุ้นการตกไข่
การฉีดเชื้ออสุจิเข้าสู่โพรงมดลูก (IUI): ในช่วงใกล้ตกไข่ จะฉีดอสุจิที่ผ่านการเตรียมแล้วเข้าสู่โพรงมดลูกโดยตรงเพื่อเพิ่มโอกาสตั้งครรภ์
การปฏิสนธินอกร่างกาย (IVF): ปฏิสนธิไข่ในห้องปฏิบัติการแล้วนำตัวอ่อนที่ได้ย้ายเข้าสู่มดลูก โดยเก็บไข่ที่โตเต็มที่ภายใต้การนำของอัลตราซาวนด์และนำมาผสมกับอสุจิในห้องปฏิบัติการ
การบริจาคไข่: ไข่จากผู้บริจาคอาจช่วยผู้หญิงที่รังไข่ทำงานไม่ดีหรือไข่มีคุณภาพต่ำ หลังปฏิสนธิด้วย IVF จะย้ายตัวอ่อนเข้าสู่มดลูกของผู้รับ
ที่มาของเรื่อง:
รวบรวมจากอินเทอร์เน็ต
เมื่อส่งแบบฟอร์ม คุณยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อให้เราประมวลผลข้อมูลติดต่อและข้อมูลคำปรึกษาที่คุณให้ไว้ และยอมรับ ข้อกำหนดในการให้บริการ และยินยอมให้เราติดต่อคุณเกี่ยวกับการสอบถามนี้
ความรู้ | ทำความเข้าใจภาวะมีบุตรยากในผู้หญิง: การตรวจและการรักษา
ความรู้ | ทำความเข้าใจภาวะมีบุตรยากในผู้หญิง: การตรวจและการรักษา
หากคุณตั้งครรภ์ได้ยาก แพทย์สามารถช่วยหาสาเหตุและวางแผนการรักษาที่เหมาะสมได้
1. สาเหตุของภาวะมีบุตรยากในผู้หญิง
ภาวะมีบุตรยากในผู้หญิงเกิดได้จากหลายสาเหตุ โดยสาเหตุที่พบบ่อย ได้แก่:
ท่อนำไข่เสียหาย: ท่อนำไข่ทำหน้าที่ลำเลียงไข่ที่ปฏิสนธิแล้วจากรังไข่ไปยังมดลูก การติดเชื้อในอุ้งเชิงกราน เยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ และพังผืดหลังผ่าตัดอุ้งเชิงกรานอาจทำลายท่อนำไข่และขัดขวางไม่ให้อสุจิพบกับไข่
ปัญหาฮอร์โมน: ภาวะมีบุตรยากอาจเกิดขึ้นเมื่อร่างกายไม่มีการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนที่จำเป็นต่อการตกไข่ตามปกติ
ปัญหาปากมดลูก: ความผิดปกติบางอย่างของปากมดลูกอาจขัดขวางไม่ให้อสุจิผ่านคลองปากมดลูก
ปัญหามดลูก: ติ่งเนื้อและเนื้องอกกล้ามเนื้อมดลูกอาจรบกวนการตั้งครรภ์ ความผิดปกติของโครงสร้างมดลูกก็อาจส่งผลต่อการตั้งครรภ์เช่นกัน
ภาวะมีบุตรยากโดยไม่ทราบสาเหตุ: คู่สมรสที่มีภาวะมีบุตรยากประมาณ 20% ไม่พบสาเหตุที่ชัดเจน เรียกว่าภาวะมีบุตรยากโดยไม่ทราบสาเหตุ
2. การตรวจภาวะมีบุตรยาก
แพทย์อาจแนะนำการตรวจหลายอย่างเพื่อหาสาเหตุ ได้แก่:
การตรวจเลือด: ใช้ตรวจระดับฮอร์โมน
การตัดชิ้นเนื้อเยื่อบุโพรงมดลูก: ประเมินสุขภาพของเยื่อบุโพรงมดลูก
การฉีดสีตรวจมดลูกและท่อนำไข่ (HSG): ตรวจอวัยวะสืบพันธุ์ด้วยอัลตราซาวนด์หรือเอกซเรย์ โดยใช้สารทึบรังสีหรือน้ำเกลือเพื่อตรวจว่าท่อนำไข่อุดตันหรือไม่
การส่องกล้องช่องท้อง: ใช้กล้องส่องช่องท้องดูภายนอกของมดลูก รังไข่ และท่อนำไข่เพื่อตรวจหาความผิดปกติ
3. การรักษาภาวะมีบุตรยากในผู้หญิง
การผ่าตัดผ่านกล้องช่องท้อง: ใช้รักษาโรคของท่อนำไข่หรืออุ้งเชิงกราน สามารถเลาะพังผืด รักษาเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ เปิดท่อนำไข่ที่อุดตัน หรือนำถุงน้ำรังไข่ออก
การผ่าตัดผ่านกล้องโพรงมดลูก: ใช้นำติ่งเนื้อและเนื้องอกกล้ามเนื้อมดลูกออก แยกพังผืด หรือเปิดท่อนำไข่ที่อุดตัน
ยา: สำหรับปัญหาการตกไข่ แพทย์อาจสั่งโคลมิฟีน โกนาโดโทรปิน เลโทรโซล หรือยาอื่นเพื่อกระตุ้นการตกไข่
การฉีดเชื้ออสุจิเข้าสู่โพรงมดลูก (IUI): ในช่วงใกล้ตกไข่ จะฉีดอสุจิที่ผ่านการเตรียมแล้วเข้าสู่โพรงมดลูกโดยตรงเพื่อเพิ่มโอกาสตั้งครรภ์
การปฏิสนธินอกร่างกาย (IVF): ปฏิสนธิไข่ในห้องปฏิบัติการแล้วนำตัวอ่อนที่ได้ย้ายเข้าสู่มดลูก โดยเก็บไข่ที่โตเต็มที่ภายใต้การนำของอัลตราซาวนด์และนำมาผสมกับอสุจิในห้องปฏิบัติการ
การบริจาคไข่: ไข่จากผู้บริจาคอาจช่วยผู้หญิงที่รังไข่ทำงานไม่ดีหรือไข่มีคุณภาพต่ำ หลังปฏิสนธิด้วย IVF จะย้ายตัวอ่อนเข้าสู่มดลูกของผู้รับ
ที่มาของเรื่อง:
รวบรวมจากอินเทอร์เน็ต