ข่าว | การศึกษาพบว่า BMI อาจส่งผลต่อรอบเดือน โดย BMI 20 อาจสัมพันธ์กับการตกไข่ที่เหมาะสมที่สุด
งานวิจัยล่าสุดพบความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างดัชนีมวลกาย (BMI) ของผู้หญิงกับความสม่ำเสมอของรอบเดือน การรักษา BMI ไว้ที่ประมาณ 20 อาจเป็นช่วงที่เหมาะสมที่สุดต่อการตกไข่และภาวะเจริญพันธุ์
การศึกษานี้ตีพิมพ์ใน npj Women’s Health โดยวิเคราะห์ข้อมูลจากการใช้งานจริงของผู้หญิงมากกว่า 8,700 คนในญี่ปุ่นที่ใช้แอปติดตามประจำเดือน LunaLuna ครอบคลุมรอบเดือนที่สมบูรณ์ 191,426 รอบ จึงเป็นหนึ่งในการศึกษาประเภทนี้ที่ใหญ่ที่สุด
รอบเดือนยิ่งไม่สม่ำเสมอเมื่อ BMI สูงขึ้นหรือลดลง
รอบเดือนถือเป็นตัวบ่งชี้สุขภาพของผู้หญิง ความสม่ำเสมอขึ้นอยู่กับความคงที่ของแกนไฮโปทาลามัส-ต่อมใต้สมอง-รังไข่ (HPO) ค่า BMI ที่สูงหรือต่ำเกินไปอาจรบกวนระบบนี้ ทำให้ไม่ตกไข่ ขาดประจำเดือน หรือรอบเดือนผิดปกติ
การศึกษาพบว่าผู้หญิงที่มี BMI ต่ำกว่า 19 หรือสูงกว่า 26 มีความเสี่ยงต่อภาวะขาดประจำเดือนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ผู้เข้าร่วมที่มี BMI 20 มีรอบเดือนเฉลี่ยสั้นและสม่ำเสมอที่สุด
วิธีการศึกษาและผู้เข้าร่วม
การศึกษาใช้ข้อมูลประจำเดือนที่เก็บผ่านแอป LunaLuna ตั้งแต่เดือนมกราคม 2019 ถึงเดือนมีนาคม 2021 ผู้เข้าร่วมตอบแบบสำรวจสองชุดเกี่ยวกับสุขภาพ วิถีชีวิต การศึกษา และการทำงาน
จากผู้ใช้ 10,465 คนที่ตอบแบบสำรวจครบทั้งสองชุด นักวิจัยคัดผู้ที่มี BMI สุดโต่ง (<15 หรือ >35) หญิงตั้งครรภ์ ผู้ที่กำลังรักษาภาวะมีบุตรยาก ผู้ใช้ฮอร์โมนคุมกำเนิดหรือห่วงอนามัย และผู้ที่บันทึกรอบเดือนน้อยกว่าสามรอบออก การวิเคราะห์ขั้นสุดท้ายครอบคลุมผู้หญิง 8,745 คนและรอบเดือน 191,426 รอบ
ผู้หญิงอีก 3,221 คนให้ข้อมูลอุณหภูมิร่างกายพื้นฐาน (BBT) เพื่อประเมินการตกไข่ หากอุณหภูมิเฉลี่ยระยะลูทีลสูงกว่าค่าเฉลี่ยระยะฟอลลิคูลาร์ 0.3°C จะจัดเป็นรอบอุณหภูมิสองระยะ ซึ่งบ่งชี้ว่ามีการตกไข่
ผลสำคัญ: ตัวชี้วัดการสืบพันธุ์ดีที่สุดที่ BMI 20
ทีมวิจัยใช้แบบจำลองรีสตริกเต็ดคิวบิกสไปลน์วิเคราะห์ความยาวรอบเดือน (CL) ภาวะขาดประจำเดือน (AMB) ประจำเดือนมาน้อยครั้ง (IMB) และสัดส่วนรอบอุณหภูมิสองระยะ
ผลการศึกษาพบว่า:
ผู้หญิงที่มี BMI ≤16 หรือ ≥30 มีรอบเดือนเฉลี่ยยาวขึ้น 1.03–1.06 วัน เมื่อเทียบกับผู้หญิงที่มี BMI 20;
ความเสี่ยงต่อภาวะขาดประจำเดือนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อ BMI ≤19 หรือ ≥26;
เมื่อเทียบกับผู้หญิงที่มี BMI อยู่ในเกณฑ์ปกติ โอกาสมีประจำเดือนมาน้อยครั้ง (รอบเดือน ≥39 แต่ <90 วัน) สูงขึ้น 56% ในผู้หญิงน้ำหนักเกิน และสูงขึ้น 163% ในผู้หญิงที่เป็นโรคอ้วน;
สัดส่วนรอบอุณหภูมิสองระยะมีความสัมพันธ์เป็นรูปตัว J กลับหัว โดยสูงสุดที่ BMI 20 ขณะที่การทำงานด้านการตกไข่ค่อย ๆ ลดลงเมื่อสูงหรือต่ำกว่าระดับนี้
กล่าวโดยสรุป ทั้งน้ำหนักตัวต่ำและสูงต่างสัมพันธ์อย่างชัดเจนกับความผิดปกติของการตกไข่ ซึ่งอาจส่งผลต่อภาวะเจริญพันธุ์
ข้อสังเกตจากผู้เชี่ยวชาญ: ความแตกต่างเล็กน้อยของ BMI อาจส่งผลอย่างมีนัยสำคัญ
ข้อมูลจำกัดอยู่เฉพาะในญี่ปุ่น เนื่องจากความสัมพันธ์ระหว่างไขมันในร่างกายกับ BMI แตกต่างกันในแต่ละประชากร ทีมวิจัยจึงระบุว่าต้องตรวจสอบยืนยันเพิ่มเติมก่อนนำผลไปใช้กับประชากรทั่วโลก
การศึกษายังอาศัยข้อมูล BMI ที่ผู้เข้าร่วมรายงานเอง จึงอาจมีความเอนเอียง และผู้ใช้แอปอาจแตกต่างจากประชากรทั่วไป งานวิจัยในอนาคตควรคำนึงถึงข้อจำกัดเหล่านี้
ถึงกระนั้น ข้อสรุปโดยรวมชัดเจนว่า การเบี่ยงเบนเพียงเล็กน้อยจากช่วง BMI ที่พบอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อประจำเดือนไม่สม่ำเสมอและภาวะไม่ตกไข่อย่างมีนัยสำคัญ สำหรับผู้หญิงที่ต้องการส่งเสริมภาวะเจริญพันธุ์ BMI ประมาณ 20 อาจเป็นจุดที่เหมาะสมที่สุด
ที่มาของเรื่อง:
รวบรวมจากอินเทอร์เน็ต
เมื่อส่งแบบฟอร์ม คุณยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อให้เราประมวลผลข้อมูลติดต่อและข้อมูลคำปรึกษาที่คุณให้ไว้ และยอมรับ ข้อกำหนดในการให้บริการ และยินยอมให้เราติดต่อคุณเกี่ยวกับการสอบถามนี้
ข่าว | การศึกษาพบว่า BMI อาจส่งผลต่อรอบเดือน โดย BMI 20 อาจสัมพันธ์กับการตกไข่ที่เหมาะสมที่สุด
ข่าว | การศึกษาพบว่า BMI อาจส่งผลต่อรอบเดือน โดย BMI 20 อาจสัมพันธ์กับการตกไข่ที่เหมาะสมที่สุด
งานวิจัยล่าสุดพบความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างดัชนีมวลกาย (BMI) ของผู้หญิงกับความสม่ำเสมอของรอบเดือน การรักษา BMI ไว้ที่ประมาณ 20 อาจเป็นช่วงที่เหมาะสมที่สุดต่อการตกไข่และภาวะเจริญพันธุ์
การศึกษานี้ตีพิมพ์ใน npj Women’s Health โดยวิเคราะห์ข้อมูลจากการใช้งานจริงของผู้หญิงมากกว่า 8,700 คนในญี่ปุ่นที่ใช้แอปติดตามประจำเดือน LunaLuna ครอบคลุมรอบเดือนที่สมบูรณ์ 191,426 รอบ จึงเป็นหนึ่งในการศึกษาประเภทนี้ที่ใหญ่ที่สุด
รอบเดือนยิ่งไม่สม่ำเสมอเมื่อ BMI สูงขึ้นหรือลดลง
รอบเดือนถือเป็นตัวบ่งชี้สุขภาพของผู้หญิง ความสม่ำเสมอขึ้นอยู่กับความคงที่ของแกนไฮโปทาลามัส-ต่อมใต้สมอง-รังไข่ (HPO) ค่า BMI ที่สูงหรือต่ำเกินไปอาจรบกวนระบบนี้ ทำให้ไม่ตกไข่ ขาดประจำเดือน หรือรอบเดือนผิดปกติ
การศึกษาพบว่าผู้หญิงที่มี BMI ต่ำกว่า 19 หรือสูงกว่า 26 มีความเสี่ยงต่อภาวะขาดประจำเดือนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ผู้เข้าร่วมที่มี BMI 20 มีรอบเดือนเฉลี่ยสั้นและสม่ำเสมอที่สุด
วิธีการศึกษาและผู้เข้าร่วม
การศึกษาใช้ข้อมูลประจำเดือนที่เก็บผ่านแอป LunaLuna ตั้งแต่เดือนมกราคม 2019 ถึงเดือนมีนาคม 2021 ผู้เข้าร่วมตอบแบบสำรวจสองชุดเกี่ยวกับสุขภาพ วิถีชีวิต การศึกษา และการทำงาน
จากผู้ใช้ 10,465 คนที่ตอบแบบสำรวจครบทั้งสองชุด นักวิจัยคัดผู้ที่มี BMI สุดโต่ง (<15 หรือ >35) หญิงตั้งครรภ์ ผู้ที่กำลังรักษาภาวะมีบุตรยาก ผู้ใช้ฮอร์โมนคุมกำเนิดหรือห่วงอนามัย และผู้ที่บันทึกรอบเดือนน้อยกว่าสามรอบออก การวิเคราะห์ขั้นสุดท้ายครอบคลุมผู้หญิง 8,745 คนและรอบเดือน 191,426 รอบ
ผู้หญิงอีก 3,221 คนให้ข้อมูลอุณหภูมิร่างกายพื้นฐาน (BBT) เพื่อประเมินการตกไข่ หากอุณหภูมิเฉลี่ยระยะลูทีลสูงกว่าค่าเฉลี่ยระยะฟอลลิคูลาร์ 0.3°C จะจัดเป็นรอบอุณหภูมิสองระยะ ซึ่งบ่งชี้ว่ามีการตกไข่
ผลสำคัญ: ตัวชี้วัดการสืบพันธุ์ดีที่สุดที่ BMI 20
ทีมวิจัยใช้แบบจำลองรีสตริกเต็ดคิวบิกสไปลน์วิเคราะห์ความยาวรอบเดือน (CL) ภาวะขาดประจำเดือน (AMB) ประจำเดือนมาน้อยครั้ง (IMB) และสัดส่วนรอบอุณหภูมิสองระยะ
ผลการศึกษาพบว่า:
ผู้หญิงที่มี BMI ≤16 หรือ ≥30 มีรอบเดือนเฉลี่ยยาวขึ้น 1.03–1.06 วัน เมื่อเทียบกับผู้หญิงที่มี BMI 20;
ความเสี่ยงต่อภาวะขาดประจำเดือนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อ BMI ≤19 หรือ ≥26;
เมื่อเทียบกับผู้หญิงที่มี BMI อยู่ในเกณฑ์ปกติ โอกาสมีประจำเดือนมาน้อยครั้ง (รอบเดือน ≥39 แต่ <90 วัน) สูงขึ้น 56% ในผู้หญิงน้ำหนักเกิน และสูงขึ้น 163% ในผู้หญิงที่เป็นโรคอ้วน;
สัดส่วนรอบอุณหภูมิสองระยะมีความสัมพันธ์เป็นรูปตัว J กลับหัว โดยสูงสุดที่ BMI 20 ขณะที่การทำงานด้านการตกไข่ค่อย ๆ ลดลงเมื่อสูงหรือต่ำกว่าระดับนี้
กล่าวโดยสรุป ทั้งน้ำหนักตัวต่ำและสูงต่างสัมพันธ์อย่างชัดเจนกับความผิดปกติของการตกไข่ ซึ่งอาจส่งผลต่อภาวะเจริญพันธุ์
ข้อสังเกตจากผู้เชี่ยวชาญ: ความแตกต่างเล็กน้อยของ BMI อาจส่งผลอย่างมีนัยสำคัญ
ข้อมูลจำกัดอยู่เฉพาะในญี่ปุ่น เนื่องจากความสัมพันธ์ระหว่างไขมันในร่างกายกับ BMI แตกต่างกันในแต่ละประชากร ทีมวิจัยจึงระบุว่าต้องตรวจสอบยืนยันเพิ่มเติมก่อนนำผลไปใช้กับประชากรทั่วโลก
การศึกษายังอาศัยข้อมูล BMI ที่ผู้เข้าร่วมรายงานเอง จึงอาจมีความเอนเอียง และผู้ใช้แอปอาจแตกต่างจากประชากรทั่วไป งานวิจัยในอนาคตควรคำนึงถึงข้อจำกัดเหล่านี้
ถึงกระนั้น ข้อสรุปโดยรวมชัดเจนว่า การเบี่ยงเบนเพียงเล็กน้อยจากช่วง BMI ที่พบอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อประจำเดือนไม่สม่ำเสมอและภาวะไม่ตกไข่อย่างมีนัยสำคัญ สำหรับผู้หญิงที่ต้องการส่งเสริมภาวะเจริญพันธุ์ BMI ประมาณ 20 อาจเป็นจุดที่เหมาะสมที่สุด
ที่มาของเรื่อง:
รวบรวมจากอินเทอร์เน็ต