ข่าว | นักวิจัยเคมบริดจ์และออกซ์ฟอร์ดเสนอว่า รกและฮอร์โมนระหว่างตั้งครรภ์อาจขับเคลื่อนวิวัฒนาการสมองมนุษย์

ข่าว | นักวิจัยเคมบริดจ์และออกซ์ฟอร์ดเสนอว่า รกและฮอร์โมนระหว่างตั้งครรภ์อาจขับเคลื่อนวิวัฒนาการสมองมนุษย์

นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดเสนอสมมติฐานใหม่ว่า รกและฮอร์โมนสเตียรอยด์เพศที่รกสร้างขึ้นระหว่างตั้งครรภ์ เช่น เทสโทสเตอโรนและเอสโตรเจน อาจมีบทบาทสำคัญต่อวิวัฒนาการสมองมนุษย์ งานวิจัยนี้ตีพิมพ์ในวารสาร Evolutionary Anthropology

การศึกษานี้ไม่เพียงพยายามอธิบายว่าเหตุใดมนุษย์จึงมีสมองขนาดใหญ่และซับซ้อนกว่าไพรเมตชนิดอื่น แต่ยังศึกษาว่าลักษณะทางสังคมเฉพาะของมนุษย์ เช่น ความร่วมมืออย่างกว้างขวางและชุมชนขนาดใหญ่ที่มั่นคง ค่อย ๆ เกิดขึ้นผ่านวิวัฒนาการได้อย่างไร

รก: ไม่ได้เป็นเพียงเส้นทางลำเลียงสารอาหาร แต่อาจเป็นกลไกสำคัญของวิวัฒนาการสมอง

“ความเป็นเอกลักษณ์ของสมองมนุษย์ไม่ได้เกิดขึ้นมาโดยไม่มีที่มา สมมติฐานของเราวางให้การตั้งครรภ์เป็นศูนย์กลางของเรื่องราววิวัฒนาการมนุษย์” ดร. อเล็กซ์ ซอมปานิดิส ผู้เขียนคนแรกและนักวิจัยอาวุโสที่ Autism Research Centre แห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์กล่าว “ความสามารถของรกในการควบคุมฮอร์โมนเพศอาจเป็นกุญแจสำคัญต่อวิวัฒนาการของสมองและแม้แต่พฤติกรรมของเรา”

รกเชื่อมต่อผู้ตั้งครรภ์กับทารกในครรภ์ พร้อมควบคุมการส่งสารอาหารและระยะเวลาการตั้งครรภ์ งานวิจัยก่อนหน้านี้พบว่าระดับเอสโตรเจนในรกมนุษย์สูงกว่าไพรเมตชนิดอื่น และฮอร์โมนเหล่านี้มีบทบาทสำคัญต่อพัฒนาการสมองของทารกในครรภ์

ศาสตราจารย์เกรแฮม เบอร์ตัน ผู้เขียนร่วมและผู้อำนวยการผู้ก่อตั้ง Loke Centre of Trophoblast Research แห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์กล่าวเสริมว่า “รกเป็นตัวกำหนดว่าการตั้งครรภ์จะยาวนานเพียงใดและสารอาหารจะถูกส่งไปอย่างมีประสิทธิภาพเพียงใด ซึ่งทั้งสองอย่างสำคัญต่อพัฒนาการสมองอันเป็นเอกลักษณ์ของมนุษย์ ในงานนี้ เราเชื่อมโยงสิ่งเหล่านี้กับวิวัฒนาการสมองอย่างเป็นระบบ”

ฮอร์โมนกับสมอง: ระดับฮอร์โมนเพศของทารกในครรภ์อาจกำหนดโครงสร้างระบบประสาทและความสามารถทางสังคม

จากข้อค้นพบล่าสุดในการทดลอง “สมองจิ๋ว” ด้วยออร์แกนอยด์สมองที่เพาะจากเซลล์ต้นกำเนิดมนุษย์ นักวิจัยระบุว่าเทสโทสเตอโรนสามารถเพิ่มปริมาตรสมอง ขณะที่เอสโตรเจนช่วยเพิ่มการเชื่อมต่อของระบบประสาท แม้ระดับฮอร์โมนเหล่านี้จะแตกต่างกันเพียงเล็กน้อย ก็อาจใช้คาดการณ์ความเร็วของพัฒนาการด้านการรู้คิดและความสามารถทางสังคมของทารกได้

ศาสตราจารย์โรบิน ดันบาร์ นักชีววิทยาวิวัฒนาการแห่งมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดและผู้เขียนอาวุโสร่วม กล่าวว่า “เราทราบมานานแล้วว่าขนาดสมองสัมพันธ์กับความซับซ้อนทางสังคม ความท้าทายที่แท้จริงคือการระบุกลไกที่ทำให้เราวิวัฒนาการทั้งสมองที่ใหญ่ขึ้นและความสามารถทางสังคมที่ซับซ้อนขึ้นได้”

จากมนุษย์นีแอนเดอร์ทัลสู่มนุษย์ปัจจุบัน: การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของสมดุลฮอร์โมนเพศอาจเอื้อต่อความร่วมมือมากกว่าการแข่งขัน

การศึกษานี้ยังเสนอว่า ลักษณะความแตกต่างระหว่างเพศของมนุษย์มีความ “เป็นกลาง” มากกว่าไพรเมตชนิดอื่นหรือกลุ่มมนุษย์ที่สูญพันธุ์แล้ว เช่น มนุษย์นีแอนเดอร์ทัล ระดับแอนโดรเจนที่ค่อนข้างต่ำอาจลดความขัดแย้งและการแข่งขันตามเพศภายในกลุ่ม เสริมสร้างความร่วมมือและภาวะเจริญพันธุ์โดยรวม และเป็นพื้นฐานทางชีววิทยาของชุมชนมนุษย์ที่ใหญ่และมั่นคงขึ้น

นักวิจัยยังพบว่า ระดับอะโรมาเทส ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่เปลี่ยนเทสโทสเตอโรนเป็นเอสโตรเจน ในรกมนุษย์สูงกว่าในลิงแสมมาก เพศชายอาจมีการแสดงออกของอะโรมาเทสสูงกว่าเพศหญิงด้วย ยิ่งเน้นให้เห็นการควบคุมฮอร์โมนที่โดดเด่นระหว่างพัฒนาการของทารกในครรภ์มนุษย์

สรุป: การควบคุมฮอร์โมนระหว่างตั้งครรภ์อาจร่วมขับเคลื่อนวิวัฒนาการสมองและพฤติกรรมทางสังคมของมนุษย์

ศาสตราจารย์ไซมอน บารอน-โคเฮน ผู้อำนวยการ Autism Research Centre แห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และผู้เขียนร่วม กล่าวว่า “เราได้ศึกษาผลของฮอร์โมนเพศก่อนคลอดต่อพัฒนาการระบบประสาทมาเป็นเวลา 20 ปี การศึกษานี้เสนอเพิ่มเติมว่า ฮอร์โมนเหล่านี้ไม่เพียงกำหนดความแตกต่างระหว่างบุคคล แต่อาจขับเคลื่อนวิวัฒนาการสมองในระดับสปีชีส์ด้วย”

ดร. ซอมปานิดิสสรุปว่า “สมมติฐานนี้วางการตั้งครรภ์และรกไว้ที่จุดเริ่มต้นของเรื่องราวมนุษย์ ความสามารถด้านการรู้คิด ลักษณะทางสังคม และแม้แต่ภาษาของเรา อาจสืบย้อนไปถึงปฏิสัมพันธ์อันละเอียดอ่อนระหว่างฮอร์โมนเพศกับรกในช่วงชีวิตทารกในครรภ์”

แหล่งที่มาของเรื่อง:

รวบรวมจากอินเทอร์เน็ต