ข่าว | TVP23A: ตัวบ่งชี้ใหม่ที่อาจใช้วินิจฉัยเยื่อบุโพรงมดลูกอักเสบเรื้อรัง

ข่าว | TVP23A: ตัวบ่งชี้ใหม่ที่อาจใช้วินิจฉัยเยื่อบุโพรงมดลูกอักเสบเรื้อรัง

เยื่อบุโพรงมดลูกอักเสบเรื้อรัง (CE) เป็นโรคอักเสบของเยื่อบุโพรงมดลูกที่มักเกิดจากการติดเชื้อภายในโพรงมดลูก แม้ผู้ป่วยส่วนใหญ่ไม่มีอาการชัดเจน แต่ CE สัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการฝังตัวล้มเหลวและการแท้ง การวินิจฉัยที่แม่นยำและการรักษาทันท่วงทีจึงสำคัญต่อการเพิ่มโอกาสตั้งครรภ์สำเร็จในการใช้เทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์

การศึกษาที่ตีพิมพ์ใน Frontiers in Medicine ตรวจสอบรูปแบบการแสดงออกของยีนและการมีส่วนร่วมของเซลล์ภูมิคุ้มกันใน CE โดยพบตัวบ่งชี้ที่อาจใช้วินิจฉัยและช่วยให้เข้าใจพยาธิกำเนิดของโรคได้ลึกขึ้น

ความเป็นมาและความสำคัญ

ในทางจุลพยาธิวิทยา CE มักมีลักษณะเด่นคือพลาสมาเซลล์แทรกซึมในสโตรมาของเยื่อบุโพรงมดลูก โดยทั่วไปใช้การย้อมอิมมูโนฮิสโตเคมี CD138 เพื่อวินิจฉัยทางคลินิก แต่เกณฑ์จำนวนเซลล์ที่ให้ผลบวกต่อ CD138 ไม่สอดคล้องกัน ทำให้ผลลัพธ์แตกต่างกัน จึงจำเป็นเร่งด่วนที่จะต้องมีตัวบ่งชี้ที่เชื่อถือได้มากขึ้น

การศึกษานี้มุ่งใช้การวิเคราะห์รูปแบบการแสดงออกของยีนเพื่อค้นหาตัวบ่งชี้ระดับโมเลกุลที่อาจสัมพันธ์กับ CE และเพิ่มความเข้าใจด้านพยาธิสรีรวิทยาของโรค

วิธีการศึกษา

ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2020 ถึงเมษายน 2021 ทีมวิจัยรับผู้ป่วยหญิงสุขภาพดี 190 รายเข้าร่วม และคัดผู้ที่ใช้ยาปฏิชีวนะในช่วงสามเดือนก่อนหน้าออก วินิจฉัย CE ด้วยการย้อมอิมมูโนฮิสโตเคมี CD138

สำหรับการวิเคราะห์การแสดงออกของยีน นักวิจัยสุ่มเลือกผู้ป่วยจากกลุ่ม CE และกลุ่มที่ไม่มี CE เพื่อทำ RNA sequencing โดยมีผู้ป่วยแต่ละกลุ่มอย่างน้อย 30 รายเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือทางสถิติ จากนั้นสกัด RNA ทั้งหมดจากเนื้อเยื่อเยื่อบุโพรงมดลูก นำไปหาลำดับด้วยแพลตฟอร์ม HiSeq X และวิเคราะห์ระดับการแสดงออกของยีน

ผลการศึกษา

ผู้ป่วยที่เข้าเกณฑ์ขั้นสุดท้ายมี 57 ราย โดย 24 รายเป็น CE (CD138≥5) และ 33 รายไม่เป็น CE (CD138<5) การทำ RNA sequencing ตัวอย่างเยื่อบุโพรงมดลูกจากผู้ป่วย CE 33 รายและผู้ป่วยที่ไม่มี CE 24 ราย ได้ข้อมูลลำดับแบบจับคู่ 20 ล้านคู่

การวิเคราะห์การแสดงออกที่แตกต่างกันพบยีนที่แสดงออกเพิ่มขึ้น 20 ยีนในกลุ่ม CE โดยส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับอิมมูโนโกลบูลิน TVP23A แสดงออกเพิ่มขึ้นอย่างสม่ำเสมอในตัวอย่าง CE บ่งชี้ว่าอาจมีบทบาทในพยาธิกำเนิดของ CE

ในระยะเพิ่มจำนวนเซลล์ มียีน 13 ยีนแสดงออกเพิ่มขึ้นในกลุ่ม CE ส่วนใหญ่เป็นยีนอิมมูโนโกลบูลิน coiled-coil domain containing 13 (CCDC13) และ marginal zone B and B1 cell-specific protein (MZB1) ส่วนในระยะหลั่งสาร มียีนที่ไม่ใช่อิมมูโนโกลบูลินแปดยีนแสดงออกเพิ่มขึ้น

การวิเคราะห์เซลล์ภูมิคุ้มกันพบว่า กลุ่ม CE มีพลาสมาเซลล์มากกว่าและเซลล์ทีความจำชนิด CD4 ระยะพักน้อยกว่ากลุ่มที่ไม่มี CE อย่างมีนัยสำคัญ

การอภิปรายและความสำคัญ

การศึกษาพบความแตกต่างระหว่างเนื้อเยื่อเยื่อบุโพรงมดลูกที่เป็น CE กับที่ไม่เป็น CE โดยเฉพาะรูปแบบการแสดงออกของยีนในระยะเพิ่มจำนวนเซลล์และระยะหลั่งสาร TVP23A เป็นตัวบ่งชี้ตัวเลือกชนิดใหม่ที่ไม่ขึ้นกับจำนวนเซลล์ที่ให้ผลบวกต่อ CD138 การแสดงออกเพิ่มขึ้นอย่างสม่ำเสมอในผู้ป่วย CE ส่วนใหญ่ทำให้ยีนนี้อาจเป็นเครื่องมือวินิจฉัยได้

การเปลี่ยนแปลงของประชากรเซลล์ภูมิคุ้มกัน โดยเฉพาะพลาสมาเซลล์ที่เพิ่มขึ้นและเซลล์ทีความจำ CD4 ที่ลดลง อาจเกี่ยวข้องกับการอักเสบเรื้อรังในเนื้อเยื่อ CE และอาจส่งผลต่อการตอบสนองของเซลล์ทีความจำ

บทสรุป

นี่เป็นการศึกษาแรกที่ใช้ RNA sequencing ตรวจสอบสรีรวิทยาระดับโมเลกุลของ CE อย่างละเอียด โดยพบการเปลี่ยนแปลงการแสดงออกของยีนหลายรายการที่เกี่ยวข้องกับ CE โดยเฉพาะ TVP23A ซึ่งเป็นแนวทางใหม่สำหรับการวินิจฉัยและรักษาตั้งแต่ระยะแรก TVP23A อาจกลายเป็นตัวบ่งชี้เฉพาะสำหรับวินิจฉัย CE และเพิ่มข้อมูลสนับสนุนทางคลินิกสำหรับการรักษาด้วยเทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ในอนาคต

ที่มาของเรื่อง:
รวบรวมจากอินเทอร์เน็ต