Haberler | İnsan yumurtaları onlarca yıl nasıl canlı kalabiliyor? Çalışma temel bir mekanizmayı ortaya koyuyor
Bir çalışma, insan yumurtalarının onlarca yıl nasıl canlı kalabildiğine dair yeni bir biyolojik açıklama sunuyor. Çoğu hücrenin aksine yumurtalar, metabolik atıkları çok yavaş işliyor; bu da biriken hasarı azaltarak olağanüstü uzun ömürlerini mümkün kılıyor olabilir.
Tüm insan yumurtaları doğumdan önce oluşur ve yaklaşık 50 yıl hayatta kalmaları gerekebilir. Bazı sinirsel ve görsel sistem hücreleri dışında çoğu hücre, metabolizmanın sürmesiyle zaman içinde hasar görür ve yenilenir. Proteinlerin yenilenmesi bile zararlı yan ürünler oluşturur.
İspanya'daki Genomik Düzenleme Merkezi'nden (CRG) Elvan Böke, "Hücreler proteinleri geri dönüştürmek ve parçalamak için enerji kullanır; bu süreçte hücrelere sessizce zarar veren reaktif oksijen türleri (ROS) oluşur," diye açıkladı. "Bu temel hasar süreklidir ve daha fazla ROS, daha fazla hasar anlamına gelir."
Sağlıklı yumurtaların bundan nasıl kaçındığını görmek için Böke'nin ekibi, bağışlanmış insan yumurtalarını inceledi ve hücrenin atılmış proteinleri parçalayan "geri dönüşüm tesisleri" olan lizozomları işaretlemek için floresan boyalar kullandı.
Lizozomal aktivite, diğer insan hücrelerine ve fare gibi küçük memelilerin yumurtalarına kıyasla çok daha düşüktü. Köln Üniversitesi'nden Gabriele Zaffagnini, bu düşük aktiviteli işleyişin enerji kullanımını, ROS üretimini ve uzun vadeli yıpranmayı azaltarak yumurtaları koruyabileceğini söyledi.
Atıkların daha yavaş işlenmesi, stratejinin yalnızca bir parçası olabilir. Böke, insan yumurtalarının tüm hücresel süreçleri yavaşlatarak DNA ve organellerdeki rastgele hasarı azaltabileceğini ve uzun vadeli kararlılığı koruyabileceğini öne sürdü.
Yale Tıp Fakültesi'nden Emre Seli, protein yıkımını ve metabolizmayı yavaşlatamayan yumurtaların zamanla işlevini yitirebileceğini ve bunun belirli bir yaştan sonra meydana gelen değişimleri anlamaya yardımcı olabileceğini söyledi.
Klinik açıdan bu mekanizma, doğurganlık tedavisiyle yakından ilişkili olabilir. Böke, düzensiz protein yıkımının "doğurganlığı 100 yüzde etkileyebileceğini" söyledi. Ekip, sağlıklı yumurtaları kısırlık yaşayan kişilerin yumurtalarıyla karşılaştıracak. Yumurtalardaki yüksek ROS düzeyleri, başarısız tüp bebek sonuçlarıyla zaten ilişkilendirilmiş durumda.
Araştırma, örnek elde etme güçlükleri, düzenleyici kısıtlamalar ve sınırlı finansmanla karşı karşıya. Seli bunları birbiri üzerine eklenen çok sayıda engel olarak nitelendirdi.
Zaffagnini yine de bu engellerin aşılmasının insan yumurtası biyolojisinin gerçekten beklenmedik özelliklerini ortaya çıkarabileceğini ve araştırmaya devam etmeye kesinlikle değeceğini söyledi.
Haberler | İnsan yumurtaları onlarca yıl boyunca nasıl canlılığını koruyabilir? Çalışma kilit bir mekanizma belirledi
Haberler | İnsan yumurtaları onlarca yıl nasıl canlı kalabiliyor? Çalışma temel bir mekanizmayı ortaya koyuyor
Bir çalışma, insan yumurtalarının onlarca yıl nasıl canlı kalabildiğine dair yeni bir biyolojik açıklama sunuyor. Çoğu hücrenin aksine yumurtalar, metabolik atıkları çok yavaş işliyor; bu da biriken hasarı azaltarak olağanüstü uzun ömürlerini mümkün kılıyor olabilir.
Tüm insan yumurtaları doğumdan önce oluşur ve yaklaşık 50 yıl hayatta kalmaları gerekebilir. Bazı sinirsel ve görsel sistem hücreleri dışında çoğu hücre, metabolizmanın sürmesiyle zaman içinde hasar görür ve yenilenir. Proteinlerin yenilenmesi bile zararlı yan ürünler oluşturur.
İspanya'daki Genomik Düzenleme Merkezi'nden (CRG) Elvan Böke, "Hücreler proteinleri geri dönüştürmek ve parçalamak için enerji kullanır; bu süreçte hücrelere sessizce zarar veren reaktif oksijen türleri (ROS) oluşur," diye açıkladı. "Bu temel hasar süreklidir ve daha fazla ROS, daha fazla hasar anlamına gelir."
Sağlıklı yumurtaların bundan nasıl kaçındığını görmek için Böke'nin ekibi, bağışlanmış insan yumurtalarını inceledi ve hücrenin atılmış proteinleri parçalayan "geri dönüşüm tesisleri" olan lizozomları işaretlemek için floresan boyalar kullandı.
Lizozomal aktivite, diğer insan hücrelerine ve fare gibi küçük memelilerin yumurtalarına kıyasla çok daha düşüktü. Köln Üniversitesi'nden Gabriele Zaffagnini, bu düşük aktiviteli işleyişin enerji kullanımını, ROS üretimini ve uzun vadeli yıpranmayı azaltarak yumurtaları koruyabileceğini söyledi.
Atıkların daha yavaş işlenmesi, stratejinin yalnızca bir parçası olabilir. Böke, insan yumurtalarının tüm hücresel süreçleri yavaşlatarak DNA ve organellerdeki rastgele hasarı azaltabileceğini ve uzun vadeli kararlılığı koruyabileceğini öne sürdü.
Yale Tıp Fakültesi'nden Emre Seli, protein yıkımını ve metabolizmayı yavaşlatamayan yumurtaların zamanla işlevini yitirebileceğini ve bunun belirli bir yaştan sonra meydana gelen değişimleri anlamaya yardımcı olabileceğini söyledi.
Klinik açıdan bu mekanizma, doğurganlık tedavisiyle yakından ilişkili olabilir. Böke, düzensiz protein yıkımının "doğurganlığı 100 yüzde etkileyebileceğini" söyledi. Ekip, sağlıklı yumurtaları kısırlık yaşayan kişilerin yumurtalarıyla karşılaştıracak. Yumurtalardaki yüksek ROS düzeyleri, başarısız tüp bebek sonuçlarıyla zaten ilişkilendirilmiş durumda.
Araştırma, örnek elde etme güçlükleri, düzenleyici kısıtlamalar ve sınırlı finansmanla karşı karşıya. Seli bunları birbiri üzerine eklenen çok sayıda engel olarak nitelendirdi.
Zaffagnini yine de bu engellerin aşılmasının insan yumurtası biyolojisinin gerçekten beklenmedik özelliklerini ortaya çıkarabileceğini ve araştırmaya devam etmeye kesinlikle değeceğini söyledi.
Haber kaynağı:
İnternetten derlenmiştir