Bilgi | Multifetal redüksiyon nedir? Gebelik güvenliğini artıran bir işlem
Yardımcı üreme yöntemleri yaygınlaştıkça, tedavi sonrasında daha fazla kadın ikiz, üçüz veya daha yüksek sayıda çoğul gebelik yaşamaktadır. Çoğul gebelik daha yüksek risk taşır; bu nedenle doktorlar, fetüslerin hayatta kalma olasılığını artırmak ve annenin sağlığını korumak için multifetal redüksiyon önerebilir.
Fetal redüksiyon veya selektif redüksiyon olarak da adlandırılan bu işlem, rahimdeki fetüs sayısını azaltarak düşük, erken doğum, ölü doğum ve anne ile fetüse ilişkin komplikasyon risklerini düşürür. İşleme bağlı risk düşük olsa da karar vermek duygusal açıdan zor olabilir.
Fetal redüksiyon neden yapılır?
Üç veya daha fazla fetüsle seyreden gebelikler aşağıdakiler de dahil olmak üzere daha büyük zorluklar yaratır:
Özellikle gebeliğin ilerleyen dönemlerinde belirgin ölçüde artan düşük veya ölü doğum riski;
Akciğerlerin, kalbin, midenin ve beynin yeterince gelişmemesine yol açabilen çok daha yüksek erken doğum riski;
Serebral palsi, zihinsel yetersizlik ve görme veya işitme bozukluğu gibi yaşam boyu sürebilecek durumlar;
Şiddetli gebelik belirtileri, kabızlık, gestasyonel diyabet, hipertansiyon veya preeklampsi, anemi ve plasenta dekolmanı gibi yaşamı tehdit eden komplikasyonlar dahil olmak üzere daha yüksek anne riskleri.
Doktorlar, kalan fetüslerin' hayatta kalma olasılığını artırmak ve gebeyi korumak için genellikle gebeliğin erken döneminde, yaklaşık 12 haftada veya daha önce redüksiyon önerir.
Nasıl uygulanır?
Redüksiyon genellikle ilk üç ayda, her fetüs ayrı bir amniyon kesesi içindeyken gerçekleştirilir. Fetüsler ultrasonla belirlenir ve görüntüleme eşliğinde karından veya vajinadan ince bir iğne ilerletilir. Kalp atışını durdurmak için seçilen fetüsün' kesesine ilaç enjekte edilir.
Bazı durumlarda radyofrekans ablasyonu, seçilen fetüsün' göbek kordonundaki kan akışını kesintiye uğratmak için küçük bir elektrik akımı cihazı kullanır.
İşlem genellikle yalnızca birkaç dakika sürer. Ağrıyı önlemek için genel anestezi uygulanabilir. Kalan fetüslerin durumunun stabil olduğunu doğrulamak için işlemden sonra ultrason tekrarlanır.
Bazı hastalar geceyi hastanede geçirebilir.
Olası riskler ve işlem sonrası bakım
Komplikasyonlar nadirdir ancak şunları içerebilir:
İşlem sonrası enfeksiyon; son derece nadirdir;
Biraz artmış düşük riski;
Devam eden erken doğum riski.
Kalan fetüsler için bakım planları şunları içerebilir:
Yüksek kalorili ve yüksek proteinli beslenme;
Gerektiğinde ilaç kullanımı;
Daha fazla yatak istirahati;
Daha sık doğum öncesi kontroller ve izlem.
Hastalar, komplikasyonları azaltmak ve gebeliği korumak için tıbbi talimatlara dikkatle uymalıdır.
Duygusal bir karar
Gebe kalmakta zorlanan çiftler için redüksiyon kararı yoğun duygusal sıkıntı yaratabilir: Gebelik için çaba gösterdikten sonra fetüs sayısını azaltma kararıyla karşı karşıya kalırlar. Bu çatışma yürek burkucu ve kafa karıştırıcı olabilir.
Doktorlar, işlemden önce kapsamlı bir görüşme yapılmasını ve profesyonel danışmanlık alınmasının değerlendirilmesini önerir. Tıbbi seçenekleri anlamak ve duyguları açıkça konuşmak, çiftlerin kendileri için en uygun kararı vermesine yardımcı olabilir.
Bilgi | Multifetal redüksiyon nedir? Gebelik güvenliğini artırmaya yönelik bir işlem
Bilgi | Multifetal redüksiyon nedir? Gebelik güvenliğini artıran bir işlem
Yardımcı üreme yöntemleri yaygınlaştıkça, tedavi sonrasında daha fazla kadın ikiz, üçüz veya daha yüksek sayıda çoğul gebelik yaşamaktadır. Çoğul gebelik daha yüksek risk taşır; bu nedenle doktorlar, fetüslerin hayatta kalma olasılığını artırmak ve annenin sağlığını korumak için multifetal redüksiyon önerebilir.
Fetal redüksiyon veya selektif redüksiyon olarak da adlandırılan bu işlem, rahimdeki fetüs sayısını azaltarak düşük, erken doğum, ölü doğum ve anne ile fetüse ilişkin komplikasyon risklerini düşürür. İşleme bağlı risk düşük olsa da karar vermek duygusal açıdan zor olabilir.
Fetal redüksiyon neden yapılır?
Üç veya daha fazla fetüsle seyreden gebelikler aşağıdakiler de dahil olmak üzere daha büyük zorluklar yaratır:
Özellikle gebeliğin ilerleyen dönemlerinde belirgin ölçüde artan düşük veya ölü doğum riski;
Akciğerlerin, kalbin, midenin ve beynin yeterince gelişmemesine yol açabilen çok daha yüksek erken doğum riski;
Serebral palsi, zihinsel yetersizlik ve görme veya işitme bozukluğu gibi yaşam boyu sürebilecek durumlar;
Şiddetli gebelik belirtileri, kabızlık, gestasyonel diyabet, hipertansiyon veya preeklampsi, anemi ve plasenta dekolmanı gibi yaşamı tehdit eden komplikasyonlar dahil olmak üzere daha yüksek anne riskleri.
Doktorlar, kalan fetüslerin' hayatta kalma olasılığını artırmak ve gebeyi korumak için genellikle gebeliğin erken döneminde, yaklaşık 12 haftada veya daha önce redüksiyon önerir.
Nasıl uygulanır?
Redüksiyon genellikle ilk üç ayda, her fetüs ayrı bir amniyon kesesi içindeyken gerçekleştirilir. Fetüsler ultrasonla belirlenir ve görüntüleme eşliğinde karından veya vajinadan ince bir iğne ilerletilir. Kalp atışını durdurmak için seçilen fetüsün' kesesine ilaç enjekte edilir.
Bazı durumlarda radyofrekans ablasyonu, seçilen fetüsün' göbek kordonundaki kan akışını kesintiye uğratmak için küçük bir elektrik akımı cihazı kullanır.
İşlem genellikle yalnızca birkaç dakika sürer. Ağrıyı önlemek için genel anestezi uygulanabilir. Kalan fetüslerin durumunun stabil olduğunu doğrulamak için işlemden sonra ultrason tekrarlanır.
Bazı hastalar geceyi hastanede geçirebilir.
Olası riskler ve işlem sonrası bakım
Komplikasyonlar nadirdir ancak şunları içerebilir:
İşlem sonrası enfeksiyon; son derece nadirdir;
Biraz artmış düşük riski;
Devam eden erken doğum riski.
Kalan fetüsler için bakım planları şunları içerebilir:
Yüksek kalorili ve yüksek proteinli beslenme;
Gerektiğinde ilaç kullanımı;
Daha fazla yatak istirahati;
Daha sık doğum öncesi kontroller ve izlem.
Hastalar, komplikasyonları azaltmak ve gebeliği korumak için tıbbi talimatlara dikkatle uymalıdır.
Duygusal bir karar
Gebe kalmakta zorlanan çiftler için redüksiyon kararı yoğun duygusal sıkıntı yaratabilir: Gebelik için çaba gösterdikten sonra fetüs sayısını azaltma kararıyla karşı karşıya kalırlar. Bu çatışma yürek burkucu ve kafa karıştırıcı olabilir.
Doktorlar, işlemden önce kapsamlı bir görüşme yapılmasını ve profesyonel danışmanlık alınmasının değerlendirilmesini önerir. Tıbbi seçenekleri anlamak ve duyguları açıkça konuşmak, çiftlerin kendileri için en uygun kararı vermesine yardımcı olabilir.
Kaynak:
İnternetten derlenmiştir