Bilgi | “Gerçekten yaşamak istemiyordum”: Brooke Shields'ın doğum sonrası depresyonla acı verici deneyimi
Bir dönem billboard yıldızı ve Hollywood'un gözdesi olan Brooke Shields'ın kariyerinde, evliliğinde ve ailesinde her şeye sahip olduğu düşünülüyordu. Ancak kızı 2003 yılında doğduktan sonra model ve Blue Lagoon oyuncusu şiddetli doğum sonrası depresyon ve intihar düşünceleri yaşadı.
“Artık gerçekten yaşamak istemiyordum,” dedi. Manhattan'da dördüncü kattaki bir pencerenin önünde dururken atlamayı düşündü, ancak şöyle akıl yürüttü: “Burası sadece dördüncü kat. Muhtemelen ağır yaralı olarak hayatta kalır ve daha kötü durumda olurdum.”
Princeton eğitimi, eğlence sektöründe geçirdiği onlarca yıl ve mutlu bir ailesi olmasına rağmen Shields doğum sonrası depresyon yaşayacağını hiç düşünmemişti. American College of Obstetricians and Gynecologists'a göre, 1 yeni anneden 10 kadarı doğumdan sonraki altı ay içinde ciddi bir duygudurum bozukluğu yaşayabilir. Bu, lohusalık hüznünden daha fazlasıdır; derin üzüntü, içe kapanma, başarısızlık duyguları ve intihar düşüncelerini içerebilir.
Lohusalık hüznünden çöküşe
15 Mayıs 2003 tarihinde Brooke ve senarist eşi Chris Henchy, kısa süre önce hayatını kaybeden Shields'ın babasının anısına adını verdikleri ilk çocukları Rowan Francis'i kucaklarına aldı. Neşe kısa sürede kopukluk hissine ve duygusal çöküşe dönüştü.
“Ağlıyor,” derdi eşi. Shields kendisini yabancı bir şeyin etkisi altındaymış gibi hissediyor ve düz bir sesle, “Evet, ağlıyor. Ne istediğini bilmiyorum,” diye yanıtlıyordu.
Anneliğe dair hiçbir içgüdü hissetmiyordu. Arkadaşları ve ailesi onun yorgun veya keyifsiz olduğunu düşündü, ancak kızı kadar, hatta kızından daha çok ağlıyordu. Doğum sonrası ilk reklam seçmesinde, kendinden şüphe ve kızının duvara atıldığına ilişkin rahatsız edici görüntüler arasında çöktü; ancak bunlara hiçbir zaman eylemle karşılık vermedi.
Shields, doğum sonrası depresyonun yarattığı suçluluk, utanç ve geri çekilmeyi bir yabancının anlattığını duyduktan sonra bunu yaşıyor olabileceğini fark etti. Belirtilerinin sonunda bir adı vardı.
Yüksek risk profili
Tıp, doğum sonrası depresyon geliştirecek kişileri tam olarak öngöremez; ancak Shields'ın birçok risk faktörü vardı:
Komplikasyonlu doğum: Rowan, göbek kordonu boynuna dolanmış halde sezaryenle doğdu. Shields'ın rahmi ameliyat sırasında yırtıldı; bu durum şiddetli kanamaya ve olası histerektomiye yol açtı.
Yas: Babası doğumdan üç hafta önce hayatını kaybetti.
Yıllarca süren kısırlık ve IVF: Rahim ağzı sorunları ve başarısız geçen birkaç IVF döngüsü yaşadığını anlattı. Eşi yumurtlamayı uyarıcı hormonları uyguladı; seyahat ederken bile şırıngaları yanında taşıdı.
Üreme sistemi ameliyatı: Rahim ağzı ameliyatı, gebeliği zorlaştıran yara dokusuna neden oldu.
Ailede psikiyatrik hastalık öyküsü, düşük ve kamuoyuna yansıyan boşanma: Bunlar psikolojik yükü artırdı.
Sınırlı çocuk bakımı desteği: Dadısı veya düzenli bir desteği yoktu.
“Mükemmel bir adaydım, yine de bu durum beni hazırlıksız yakaladı,” dedi; kendi gücüne duyduğu yersiz inancın hastalığı gizlediğine inanıyordu.
Tedavi, destek ve farkındalıkla iyileşme
Rowan neredeyse iki yaşındayken Shields iyileşiyor, hayata ve anneliğe dönüyordu. Down Came the Rain adlı kitabı, doğum sonrası depresyonla ilgili yanlış anlayışa ve damgalamaya meydan okumayı amaçlıyordu.
“Kimsenin konuşmak istemediği utanç verici bir süreç,” dedi. “Kapağı kaldırmaya ve bunun birine yardımcı olmasını ummaya karar verdim.”
Kadın sağlığı uzmanı Dr. Donnica Moore, iyileşmenin hemen gerçekleşmediğini ve çoğu zaman psikoterapi, ilaç, dinlenme ve aile desteğinin bir arada kullanıldığını söyledi. Shields da aynı fikirdeydi: “İlaç olmadan düşüncelerim berraklaşmazdı; terapi olmadan bunu anlayamazdım.”
Emzirmeyi de iyileşmesi için önemli olarak nitelendirdi. Fiziksel temas her zaman hoş olmasa da somut bir bağ oluşturuyordu: “İstesem de istemesem de bana bağlıydı.”
Gelecekle korku ve hazırlık içinde yüzleşmek
İyileşmesine rağmen Shields başka bir gebelik konusunda endişeliydi. Araştırmalar, doğum sonrası depresyonun ardından sonraki bir gebelikte tekrarlama riskinin 50% düzeyine ulaşabileceğini gösteriyor.
“Elbette bir çocuk daha istiyorum, ancak bu kez zarar görmezmişim gibi davranmayacağım. Yüksek risk taşıdığımı biliyorum ve hazırlanmam gerekiyor,” dedi. Tekrarlama riskini azaltmak için gebeliğin son döneminde güvenli ilaç kullanmayı planladı.
Hâlâ babasının yasını tutuyor ve Florida'daki evine giremiyordu: “Sık sık içeriye ‘Baba, geri dön’ diye sesleniyorum, ama bununla nasıl yüzleşeceğimi bilmiyorum.”
Yine de kızını koruyan, toplantılarda küçük yeteneklerini sergilemesi için gururla teşvik eden güçlü bir anne olmuştu. “Bu beni sahne annesi mi yapıyor?” diye gülüp ardından yumuşak bir sesle ekledi: “Belki bu sadece anneliktir.”
Bilgi | “Gerçekten yaşamak istemiyordum”: Brooke Shields'ın doğum sonrası depresyonla acı verici deneyimi
Bilgi | “Gerçekten yaşamak istemiyordum”: Brooke Shields'ın doğum sonrası depresyonla acı verici deneyimi
Bir dönem billboard yıldızı ve Hollywood'un gözdesi olan Brooke Shields'ın kariyerinde, evliliğinde ve ailesinde her şeye sahip olduğu düşünülüyordu. Ancak kızı 2003 yılında doğduktan sonra model ve Blue Lagoon oyuncusu şiddetli doğum sonrası depresyon ve intihar düşünceleri yaşadı.
“Artık gerçekten yaşamak istemiyordum,” dedi. Manhattan'da dördüncü kattaki bir pencerenin önünde dururken atlamayı düşündü, ancak şöyle akıl yürüttü: “Burası sadece dördüncü kat. Muhtemelen ağır yaralı olarak hayatta kalır ve daha kötü durumda olurdum.”
Princeton eğitimi, eğlence sektöründe geçirdiği onlarca yıl ve mutlu bir ailesi olmasına rağmen Shields doğum sonrası depresyon yaşayacağını hiç düşünmemişti. American College of Obstetricians and Gynecologists'a göre, 1 yeni anneden 10 kadarı doğumdan sonraki altı ay içinde ciddi bir duygudurum bozukluğu yaşayabilir. Bu, lohusalık hüznünden daha fazlasıdır; derin üzüntü, içe kapanma, başarısızlık duyguları ve intihar düşüncelerini içerebilir.
Lohusalık hüznünden çöküşe
15 Mayıs 2003 tarihinde Brooke ve senarist eşi Chris Henchy, kısa süre önce hayatını kaybeden Shields'ın babasının anısına adını verdikleri ilk çocukları Rowan Francis'i kucaklarına aldı. Neşe kısa sürede kopukluk hissine ve duygusal çöküşe dönüştü.
“Ağlıyor,” derdi eşi. Shields kendisini yabancı bir şeyin etkisi altındaymış gibi hissediyor ve düz bir sesle, “Evet, ağlıyor. Ne istediğini bilmiyorum,” diye yanıtlıyordu.
Anneliğe dair hiçbir içgüdü hissetmiyordu. Arkadaşları ve ailesi onun yorgun veya keyifsiz olduğunu düşündü, ancak kızı kadar, hatta kızından daha çok ağlıyordu. Doğum sonrası ilk reklam seçmesinde, kendinden şüphe ve kızının duvara atıldığına ilişkin rahatsız edici görüntüler arasında çöktü; ancak bunlara hiçbir zaman eylemle karşılık vermedi.
Shields, doğum sonrası depresyonun yarattığı suçluluk, utanç ve geri çekilmeyi bir yabancının anlattığını duyduktan sonra bunu yaşıyor olabileceğini fark etti. Belirtilerinin sonunda bir adı vardı.
Yüksek risk profili
Tıp, doğum sonrası depresyon geliştirecek kişileri tam olarak öngöremez; ancak Shields'ın birçok risk faktörü vardı:
Komplikasyonlu doğum: Rowan, göbek kordonu boynuna dolanmış halde sezaryenle doğdu. Shields'ın rahmi ameliyat sırasında yırtıldı; bu durum şiddetli kanamaya ve olası histerektomiye yol açtı.
Yas: Babası doğumdan üç hafta önce hayatını kaybetti.
Yıllarca süren kısırlık ve IVF: Rahim ağzı sorunları ve başarısız geçen birkaç IVF döngüsü yaşadığını anlattı. Eşi yumurtlamayı uyarıcı hormonları uyguladı; seyahat ederken bile şırıngaları yanında taşıdı.
Üreme sistemi ameliyatı: Rahim ağzı ameliyatı, gebeliği zorlaştıran yara dokusuna neden oldu.
Ailede psikiyatrik hastalık öyküsü, düşük ve kamuoyuna yansıyan boşanma: Bunlar psikolojik yükü artırdı.
Sınırlı çocuk bakımı desteği: Dadısı veya düzenli bir desteği yoktu.
“Mükemmel bir adaydım, yine de bu durum beni hazırlıksız yakaladı,” dedi; kendi gücüne duyduğu yersiz inancın hastalığı gizlediğine inanıyordu.
Tedavi, destek ve farkındalıkla iyileşme
Rowan neredeyse iki yaşındayken Shields iyileşiyor, hayata ve anneliğe dönüyordu. Down Came the Rain adlı kitabı, doğum sonrası depresyonla ilgili yanlış anlayışa ve damgalamaya meydan okumayı amaçlıyordu.
“Kimsenin konuşmak istemediği utanç verici bir süreç,” dedi. “Kapağı kaldırmaya ve bunun birine yardımcı olmasını ummaya karar verdim.”
Kadın sağlığı uzmanı Dr. Donnica Moore, iyileşmenin hemen gerçekleşmediğini ve çoğu zaman psikoterapi, ilaç, dinlenme ve aile desteğinin bir arada kullanıldığını söyledi. Shields da aynı fikirdeydi: “İlaç olmadan düşüncelerim berraklaşmazdı; terapi olmadan bunu anlayamazdım.”
Emzirmeyi de iyileşmesi için önemli olarak nitelendirdi. Fiziksel temas her zaman hoş olmasa da somut bir bağ oluşturuyordu: “İstesem de istemesem de bana bağlıydı.”
Gelecekle korku ve hazırlık içinde yüzleşmek
İyileşmesine rağmen Shields başka bir gebelik konusunda endişeliydi. Araştırmalar, doğum sonrası depresyonun ardından sonraki bir gebelikte tekrarlama riskinin 50% düzeyine ulaşabileceğini gösteriyor.
“Elbette bir çocuk daha istiyorum, ancak bu kez zarar görmezmişim gibi davranmayacağım. Yüksek risk taşıdığımı biliyorum ve hazırlanmam gerekiyor,” dedi. Tekrarlama riskini azaltmak için gebeliğin son döneminde güvenli ilaç kullanmayı planladı.
Hâlâ babasının yasını tutuyor ve Florida'daki evine giremiyordu: “Sık sık içeriye ‘Baba, geri dön’ diye sesleniyorum, ama bununla nasıl yüzleşeceğimi bilmiyorum.”
Yine de kızını koruyan, toplantılarda küçük yeteneklerini sergilemesi için gururla teşvik eden güçlü bir anne olmuştu. “Bu beni sahne annesi mi yapıyor?” diye gülüp ardından yumuşak bir sesle ekledi: “Belki bu sadece anneliktir.”
Kaynak:
İnternetten derlenmiştir