Bilgi | Kaybolan İkiz: Çoğu Zaman Fark Edilmeyen Erken Gebelik Kaybı
1945 yılından bu yana doktorlar, tekil doğum gibi görünen bazı doğumların ikiz gebelik olarak başladığını giderek daha fazla fark ediyor. Gebelik sırasında fetüslerden biri, bazen anne veya doktor fark etmeden düşükle kaybediliyor. Bu duruma "kaybolan ikiz" veya "kaybolan ikiz sendromu (VTS)" deniyor.
VTS'de kaybedilen fetal doku genellikle annenin ve hayatta kalan fetüsün vücudu tarafından emilir. Bazen hayatta kalan fetüsün plasentası incelenerek tespit edilebilir. Ultrason artık daha erken ve daha doğru tanı olanağı sağlıyor ve daha önce fark edilmeyen vakaları ortaya çıkarıyor.
1. Kaybolan İkiz Sendromu Ne Kadar Yaygın?
Bir çalışmada ikiz gebeliklerin yaklaşık 36%'inde VTS görüldüğü, üçüz ve daha fazla fetüs içeren gebeliklerde ise bu oranın neredeyse yarıya çıktığı bulundu. Tüp bebek (IVF) gibi yardımcı üreme teknolojileri yaygınlaştıkça durum daha sık görülüyor olabilir; çünkü birden fazla döllenmiş yumurta transfer edilebilir ve bunlardan biri veya daha fazlası doğuma kadar yaşamayabilir.
Dokuz VTS çalışmasının başka bir incelemesinde, bildirilen oranların büyük ölçüde değiştiği görüldü. Ultrason cihazlarındaki sınırlılıklar veya taramaların eksik olması bazı vakaların fark edilmemesine yol açabilir. Zamanlama da önemlidir: erken ultrason yapılmadığında doktorlar gebeliğin ikiz olarak başladığını bilemeyebilir.
2. Nedenleri
VTS'ye genellikle gebelik oluştuğu sırada mevcut olan kromozomal anormallik neden olur. İleri anne yaşı (30 yaşın üzerinde), IVF gibi yardımcı üreme yöntemleri, plasenta anormallikleri ve kızamıkçık enfeksiyonu gibi diğer fetal faktörler riski artırabilir.
3. Riskler
Anne Açısından Riskler
Annelerin çoğunda belirgin bir belirti görülmez. Bazılarında erken gebelikte sık görülen lekelenme ve kramplar yaşanır. İlk trimesterdeki VTS genellikle özel bir önlem gerektirmez. İkinci veya üçüncü trimesterde ortaya çıkarsa gebelik genellikle yüksek riskli olarak sınıflandırılır ve anne ile hayatta kalan fetüs yakından izlenir.
Hayatta Kalan İkiz Açısından Riskler
İkiz gebelikler, özellikle ikizler aynı plasentayı paylaşıyorsa, tekil gebeliklere göre genellikle daha fazla risk taşır. Kaybedilen ve hayatta kalan ikizler aynı plasentayı paylaşıyorsa, birinin kaybı diğerinin kan akışını etkileyebilir; bu nedenle doktorlar hayatta kalanı sık ultrasonlarla izler.
Bazı çalışmalar VTS'den etkilenen bebeklerde serebral palsi riskinin daha yüksek olabileceğini öne sürse de kanıtlar tutarlı değildir. Genel olarak, özellikle gebeliğin erken döneminde her ikizin ayrı bir plasentası varsa, VTS hayatta kalan ikiz üzerinde genellikle olumsuz bir etki yaratmaz.
4. Psikolojik Etkiler
Bir ikizin kaybı, kendine özgü bir düşük biçimidir ve derin bir yas duygusuna yol açabilir. Hayatta kalan ikiz bazen suçluluk hissedebilir; aile danışmanlık ve diğer ruh sağlığı kaynaklarından yarar görebilir.
Bilgi | Kaybolan İkiz: Çoğu Zaman Fark Edilmeyen Erken Gebelik Kaybı
Bilgi | Kaybolan İkiz: Çoğu Zaman Fark Edilmeyen Erken Gebelik Kaybı
1945 yılından bu yana doktorlar, tekil doğum gibi görünen bazı doğumların ikiz gebelik olarak başladığını giderek daha fazla fark ediyor. Gebelik sırasında fetüslerden biri, bazen anne veya doktor fark etmeden düşükle kaybediliyor. Bu duruma "kaybolan ikiz" veya "kaybolan ikiz sendromu (VTS)" deniyor.
VTS'de kaybedilen fetal doku genellikle annenin ve hayatta kalan fetüsün vücudu tarafından emilir. Bazen hayatta kalan fetüsün plasentası incelenerek tespit edilebilir. Ultrason artık daha erken ve daha doğru tanı olanağı sağlıyor ve daha önce fark edilmeyen vakaları ortaya çıkarıyor.
1. Kaybolan İkiz Sendromu Ne Kadar Yaygın?
Bir çalışmada ikiz gebeliklerin yaklaşık 36%'inde VTS görüldüğü, üçüz ve daha fazla fetüs içeren gebeliklerde ise bu oranın neredeyse yarıya çıktığı bulundu. Tüp bebek (IVF) gibi yardımcı üreme teknolojileri yaygınlaştıkça durum daha sık görülüyor olabilir; çünkü birden fazla döllenmiş yumurta transfer edilebilir ve bunlardan biri veya daha fazlası doğuma kadar yaşamayabilir.
Dokuz VTS çalışmasının başka bir incelemesinde, bildirilen oranların büyük ölçüde değiştiği görüldü. Ultrason cihazlarındaki sınırlılıklar veya taramaların eksik olması bazı vakaların fark edilmemesine yol açabilir. Zamanlama da önemlidir: erken ultrason yapılmadığında doktorlar gebeliğin ikiz olarak başladığını bilemeyebilir.
2. Nedenleri
VTS'ye genellikle gebelik oluştuğu sırada mevcut olan kromozomal anormallik neden olur. İleri anne yaşı (30 yaşın üzerinde), IVF gibi yardımcı üreme yöntemleri, plasenta anormallikleri ve kızamıkçık enfeksiyonu gibi diğer fetal faktörler riski artırabilir.
3. Riskler
Anne Açısından Riskler
Annelerin çoğunda belirgin bir belirti görülmez. Bazılarında erken gebelikte sık görülen lekelenme ve kramplar yaşanır. İlk trimesterdeki VTS genellikle özel bir önlem gerektirmez. İkinci veya üçüncü trimesterde ortaya çıkarsa gebelik genellikle yüksek riskli olarak sınıflandırılır ve anne ile hayatta kalan fetüs yakından izlenir.
Hayatta Kalan İkiz Açısından Riskler
İkiz gebelikler, özellikle ikizler aynı plasentayı paylaşıyorsa, tekil gebeliklere göre genellikle daha fazla risk taşır. Kaybedilen ve hayatta kalan ikizler aynı plasentayı paylaşıyorsa, birinin kaybı diğerinin kan akışını etkileyebilir; bu nedenle doktorlar hayatta kalanı sık ultrasonlarla izler.
Bazı çalışmalar VTS'den etkilenen bebeklerde serebral palsi riskinin daha yüksek olabileceğini öne sürse de kanıtlar tutarlı değildir. Genel olarak, özellikle gebeliğin erken döneminde her ikizin ayrı bir plasentası varsa, VTS hayatta kalan ikiz üzerinde genellikle olumsuz bir etki yaratmaz.
4. Psikolojik Etkiler
Bir ikizin kaybı, kendine özgü bir düşük biçimidir ve derin bir yas duygusuna yol açabilir. Hayatta kalan ikiz bazen suçluluk hissedebilir; aile danışmanlık ve diğer ruh sağlığı kaynaklarından yarar görebilir.
Haber kaynağı:
İnternetten derlenmiştir