Johns Hopkins Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden bir ekip, yakın zamanda Nature Nanotechnology'de farelerde terapötik haberci RNA'nın (mRNA) endometriuma hedefli iletimini ilk kez bildirdi; bu yaklaşım embriyo implantasyonunu anlamlı ölçüde iyileştirdi. Çalışma, endometriuma bağlı bazı kısırlık türleri için yeni bir yaklaşım sunabilir.
Johns Hopkins Nanotıp Merkezi ve Wilmer Göz Enstitüsü, mRNA'yı endometriuma güvenli ve kontrollü biçimde ulaştıran modifiye bir lipid nanopartikül (LNP) sistemi geliştirdi. Endometriumun anormal yapısı ve işlevi, kadın kısırlığının çeşitli biçimlerine katkıda bulunur; yardımcı üreme teknolojisi (ART) ile tüp bebek (IVF) uygulansa bile embriyolar implante olmayabilir.
Çalışmanın lideri, Johns Hopkins'te oftalmoloji profesörü Dr. Laura Ensign, ART ile gebe kalamayan hastalar için şu anda FDA onaylı etkili bir tedavi bulunmadığını söyledi. “Çalışmamız tamamen yeni bir bakım standardının araştırılmasına zemin hazırlıyor.”
mRNA tedavisi, hücrelere çekirdek DNA'sını değiştirmeden belirli proteinleri üretmeleri için işlevsel talimatlar verir. Kanser araştırmalarında ve COVID-19 mRNA aşılarında yaygın olarak kullanılmaktadır. Bununla birlikte mRNA kolayca parçalanır, hızla temizlenebilir veya sistemik toksisiteye yol açabilir; bu nedenle az sayıda advers etkiyle bölgesel ve etkili iletim temel bir zorluktur.
Terapötik yük, endometrium kalınlığını artırdığı ve embriyonun tutunmasını iyileştirdiği düşünülen granülosit-makrofaj koloni uyarıcı faktörü (GM-CSF) kodluyordu. Rekombinant GM-CSF seri üretilebilir; ancak kısa yarı ömrü ve hedef dışı dağılımı klinik potansiyelini sınırlar.
Geleneksel mRNA-LNP, rahim içine uygulamadan sonra başlangıçta karaciğer ve dalağa yayılarak belirgin hedef dışı toksisiteye neden oldu. Ekip, LNP yüzeyine RGD (arjinin-glisin-aspartik asit) peptidi ekledi. RGD, implantasyon penceresinde (WOI) endometriumda yüksek düzeyde ifade edilen integrin reseptörlerine bağlanarak endometriuma hedeflemeyi büyük ölçüde iyileştirir.
WOI sırasında rahim içine infüzyonun ardından, RGD ile modifiye edilmiş mRNA-LNP fare endometriumunda GM-CSF ifadesini en az 24 saat sürdürdü. 8 saatteki düzeyler, doğrudan rekombinant protein enjeksiyonuyla elde edilenlerin neredeyse üç katıydı. Kandaki GM-CSF, mRNA-LNP grubunda 60 kat daha düşüktü; bu durum sistemik maruziyetin ve olası organ toksisitesinin büyük ölçüde azaldığını gösterdi.
İnsan endometrium hasarını modelleyen kısır farelerde, tedavi edilmeyen farelerde ortalama implantasyon bölgesi sayısı 67% daha azdı. Hedefli mRNA-LNP tedavisi implantasyonu sağlıklı kontrol düzeylerine yaklaştırdı ve rahimde veya diğer başlıca organlarda belirgin toksisite görülmedi.
İnsanların adet döngüleri farelerinkinden farklı olsa da Ensign, implantasyon penceresinin memeliler arasında büyük ölçüde korunduğunu ve bunun sonuçlara potansiyel translasyonel değer kazandırdığını belirtti.
Ekip, üreme sonuçlarını iyileştirmek amacıyla platformda ek sitokinleri, büyüme faktörlerini ve diğer molekülleri test etmeyi planlıyor. Sistem ayrıca endometriozis, endometrium kanseri ve diğer endometriyal hastalıkların araştırılmasını destekleyebilir.
Çalışma, National Institutes of Health (NIH) ve diğer kaynaklardan fon aldı. Yazarlar, Johns Hopkins Üniversitesi'nin mRNA-LNP teknolojisi için patent başvurusunda bulunduğunu açıkladı ve başka bir çıkar çatışması bildirmedi.
Haberler | mRNA Tedavisi Endometrium Hasarı İçin Umut Olabilir mi?
Haberler | mRNA Tedavisi Endometrium Hasarı İçin Umut Olabilir mi?
Johns Hopkins Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden bir ekip, yakın zamanda Nature Nanotechnology'de farelerde terapötik haberci RNA'nın (mRNA) endometriuma hedefli iletimini ilk kez bildirdi; bu yaklaşım embriyo implantasyonunu anlamlı ölçüde iyileştirdi. Çalışma, endometriuma bağlı bazı kısırlık türleri için yeni bir yaklaşım sunabilir.
Johns Hopkins Nanotıp Merkezi ve Wilmer Göz Enstitüsü, mRNA'yı endometriuma güvenli ve kontrollü biçimde ulaştıran modifiye bir lipid nanopartikül (LNP) sistemi geliştirdi. Endometriumun anormal yapısı ve işlevi, kadın kısırlığının çeşitli biçimlerine katkıda bulunur; yardımcı üreme teknolojisi (ART) ile tüp bebek (IVF) uygulansa bile embriyolar implante olmayabilir.
Çalışmanın lideri, Johns Hopkins'te oftalmoloji profesörü Dr. Laura Ensign, ART ile gebe kalamayan hastalar için şu anda FDA onaylı etkili bir tedavi bulunmadığını söyledi. “Çalışmamız tamamen yeni bir bakım standardının araştırılmasına zemin hazırlıyor.”
mRNA tedavisi, hücrelere çekirdek DNA'sını değiştirmeden belirli proteinleri üretmeleri için işlevsel talimatlar verir. Kanser araştırmalarında ve COVID-19 mRNA aşılarında yaygın olarak kullanılmaktadır. Bununla birlikte mRNA kolayca parçalanır, hızla temizlenebilir veya sistemik toksisiteye yol açabilir; bu nedenle az sayıda advers etkiyle bölgesel ve etkili iletim temel bir zorluktur.
Terapötik yük, endometrium kalınlığını artırdığı ve embriyonun tutunmasını iyileştirdiği düşünülen granülosit-makrofaj koloni uyarıcı faktörü (GM-CSF) kodluyordu. Rekombinant GM-CSF seri üretilebilir; ancak kısa yarı ömrü ve hedef dışı dağılımı klinik potansiyelini sınırlar.
Geleneksel mRNA-LNP, rahim içine uygulamadan sonra başlangıçta karaciğer ve dalağa yayılarak belirgin hedef dışı toksisiteye neden oldu. Ekip, LNP yüzeyine RGD (arjinin-glisin-aspartik asit) peptidi ekledi. RGD, implantasyon penceresinde (WOI) endometriumda yüksek düzeyde ifade edilen integrin reseptörlerine bağlanarak endometriuma hedeflemeyi büyük ölçüde iyileştirir.
WOI sırasında rahim içine infüzyonun ardından, RGD ile modifiye edilmiş mRNA-LNP fare endometriumunda GM-CSF ifadesini en az 24 saat sürdürdü. 8 saatteki düzeyler, doğrudan rekombinant protein enjeksiyonuyla elde edilenlerin neredeyse üç katıydı. Kandaki GM-CSF, mRNA-LNP grubunda 60 kat daha düşüktü; bu durum sistemik maruziyetin ve olası organ toksisitesinin büyük ölçüde azaldığını gösterdi.
İnsan endometrium hasarını modelleyen kısır farelerde, tedavi edilmeyen farelerde ortalama implantasyon bölgesi sayısı 67% daha azdı. Hedefli mRNA-LNP tedavisi implantasyonu sağlıklı kontrol düzeylerine yaklaştırdı ve rahimde veya diğer başlıca organlarda belirgin toksisite görülmedi.
İnsanların adet döngüleri farelerinkinden farklı olsa da Ensign, implantasyon penceresinin memeliler arasında büyük ölçüde korunduğunu ve bunun sonuçlara potansiyel translasyonel değer kazandırdığını belirtti.
Ekip, üreme sonuçlarını iyileştirmek amacıyla platformda ek sitokinleri, büyüme faktörlerini ve diğer molekülleri test etmeyi planlıyor. Sistem ayrıca endometriozis, endometrium kanseri ve diğer endometriyal hastalıkların araştırılmasını destekleyebilir.
Çalışma, National Institutes of Health (NIH) ve diğer kaynaklardan fon aldı. Yazarlar, Johns Hopkins Üniversitesi'nin mRNA-LNP teknolojisi için patent başvurusunda bulunduğunu açıkladı ve başka bir çıkar çatışması bildirmedi.
Haber kaynağı:
İnternetten derlenmiştir